Świątecznie :)

"Pomódlmy się w Noc Betlejemską,
W Noc Szczęśliwego Rozwiązania,
By wszystko się nam rozplątało,
Węzły, konflikty, powikłania.

Oby się wszystkie trudne sprawy
Porozkręcały jak supełki,
Własne ambicje i urazy
Zaczęły śmieszyć jak kukiełki.

Oby w nas paskudne jędze
Pozamieniały się w owieczki,
A w oczach mądre łzy stanęły
Jak na choice barwnej świeczki.

Niech anioł podrze każdy dramat
Aż do rozdziału ostatniego,
I niech nastraszy każdy smutek,
Tak jak goryla niemądrego..."
/ks. Jan Twardowski/


Wszystkim tym, którzy odwiedzają moją stronę, życzę Świąt pełnych radości, dających nadzieję, aby nie było to jedynie kilka wolnych (dla niektórych pewnie nie) dni, aby w codziennym biegu nie umknęła nam ta niezwykła Bożonarodzeniowa magia. Radosnych Świąt, Kochani!

Renia

A to już moja piękna leśna dama macha Wam radośnie gałązkami. ;)

Ocieplacz

Wreszcie zrobiłam pierwszy w swojej karierze futeralik na telefon. Przecież telefon zimą też marznie i potrzebuje ciepłego, włóczkowego kożuszka. ;) Długo szukałam natchnienia, aż wreszcie znalazła się motywująca duszyczka i etui się wydziergało. ;)

"Anioły pilnują nas...", czyli moja anielska opowiastka

Czy wytwory na poniższym zdjęciu to:
a) aniołki;
b) dzwoneczki;
c) nie wiadomo co?



Dążyłąm do tego, żeby to wyglądało jak a. Koleżanka stwierdziła, że przypomina b. A ja zaczynam się zastanawiać, czy przypadkiem nie wyszło mi c... ;) Nic to! Mam tu cały anielski zastęp radośnie trzepoczący frywolitkowymi skrzydełkami i szykujący się do odlotu.



Niektóre kolor na swoje kokardki pożyczyły od pomarańczy...



inne latem skradły kolor piwoniom i skrzętnie przechowywały go do grudnia...



kolejne zapewne beztrosko tarzały się w wiosennej trawie...



a niektóre bardzo radośnie huśtały się na kwiatach fuksji, bo jak inaczej wytłumaczyć ten kolorek? A może wpadły do kosmetyczki jakiejś damy i niechcący wypędzlowały się różem? Kto wie...



Ach, te psotne, wszędobylskie aniołki! Nie można ich upilnować! Ale to przecież "Anioły pilnują nas...", jak śpiewa Maryla Rodowicz. Ta piosenka, właściwie te trzy nucone w głowie słowa, towarzyszyły mi podczas frywolitkowych przygód z aniołami. ;)

Bardzo seredecznie zachęcam wszystkich do odwiedzenia strony www.marzycielskapoczta.pl i sprawienia, żeby czyjaś twarzyczka rozpromieniła się uśmiechem. Nie potrzeba wiele - wystarczy wysłać jedną zwykłą kartkę, napisać kilka słów, pokazać, że nikt na świecie nie jest sam, bo ktoś go przecież pilnuje. :)

Pozdrawiam!
Renia

P.S. W jaki sposób można wstawić baner na tego bloga? Czy to w ogóle jest możliwe?

Jingle bells, jingle bells

Może i te dzwonki nie dzwonią tak jak te u sań, ale za to cieszą oko. Mam nadzieję, że inne oczy też się na ich widok ucieszą. :)
Dzwonki wykonane techniką frywolitkową (zdjęcie podpatrzyłam chyba na forum), ze złotą nitką i koralikami, i jeszcze ze złotawymi kokardkami, w końcu to wyjątkowe święta, więc musi być dostojnie. :)





I jeszcze w nieco innym świetle.



Myszko, ten szalik Ci rozrysuję, tylko najpierw muszę sama się zastanowić, jak go robiłam, ponieważ to tak spontanicznie wychodziło. :) Ale elementy łączyłam w trakcie robótki, nie zszywałam ich po zrobieniu.

Pozdrawiam!

Stara serwetka i nowe dzwonki

Robiąc porządki w szufladzie natknęłam się na kawałek płótna ozdobiony kwiatami. Potraktowałam go z należnymi honorami, wszak to jedna z pierwszych moich hafciarskich prac sprzed x lat. Popatrzyłam z sentymentem na tę serwetkę - wiem, że nie jest idealna, ale prezentuje się całkiem dobrze. :)



Poza tym kolejna para dzwonków otrzymała kokardki i poszła w świat. Następne w fazie produkcji. :)

Chusta z szalem

Rzeczy niby znane z poprzednich wpisów, ale na zdjęciach lepszej jakości. Na początek jedna z moich ulubionych otulanek na szyję.



Ten szal też bardzo lubię, ale nie jest mój. Mam nadzieję, że się dobrze nosi. :)

Wymyśliło mi się

Taki sobie wisiorek mojego projektu. Oczywiście nie dla mnie, ale jak to mówią - szewc bez butów chodzi. :)


I jeszcze jedno. :)

Anioł czy dobra wróżka?

A może panna młoda?... W założeniu miała to być anielica. ;) I chyba na taki byt wygląda. Bardzo przyjemnie się szydełkowało taką damę, strach ją gdzieś wystawiać na widoku, bo się zakurzy jeszcze i co? Tyle pracy włożyłam w jej pranie i usztywnienie, że narazie nie chcę tego powtarzać. Niech czeka do świąt. ;)
Wyskość i szerokość anioła porównywalna do kartki formatu A4.



I jeszcze raz to samo w innym świetle.



Jak na prawdziwą anielicę - damę przystało, musiała się również przejrzeć w lustrze, co nie umknęło mojej uwadze i czym prędzej zrobiłam zdjęcie, bo to lotne stworzenie i raz jest tu, raz tam... Fryzurę ma tradycyjną. Kto powiedział, że anioły muszą mieć zawsze rozpuszczone loki? Mój jest ze wsi i ma warkocz, hej! :)

Prawie anioł

A właściwie to anielica. Skończyłam już wszystkie elementy, teraz się suszą i nabierają kształtu.

A jednak!

Dowód dla tych, którzy wątpili w to, że nie uda mi się do piątku skończyć szalika. A jednak skończyłam, poniżej zamieszczam jedynie namiastkę robótki, która właśnie się blokuje. ;) Postaram się o zdjęcie lepszej jakości i bardziej calościowe. :)